آبیاری مثانه

آبیاری مثانه، استفاده از کاتترها است تا راه حل را به مثانه منتقل کند، سپس مایع ریخته شده را با استفاده از اصل سیفون تخلیه می کند.

هدف

1. برای بیمارانی که دارای کاتترهای زنده هستند، ادرار خود را از بین ببرید.

2. لخته های خون، مخاط، باکتری ها و سایر بدنه های خارجی را در مثانه پاک کنید.

3. درمان شرایط خاص مثانه، مانند سيستيت، تومورهای مثانه.

روش متداول ویرایش

(1) روش تخلیه بسته: بطری تزریق بشویید، شستشو داده شده با مایع و یا در یک بطری تزریق، و در پایه تزریق در کنار تخت آویزان است. ارتفاع بطری حدود 1 متر از لگن بیمار است، به دنبال آن لوله تزریق، و به دنبال آن سه لینک است. اتصال کاتتر ادراری و لوله زهکشی، ارتفاع سه طرفه کمی پایین تر از سطح سمفیز نخاعی است، به طوری که تخلیه مایع مثانه را تسهیل می کند. در طی شستشو، لوله زهکشی ابتدا برش داده شد و محلول آبیاری با سرعت 60 قطره در دقیقه تزریق شد. پس از هر تزریق 100 میلی لیتر، لوله تزریق باز شد و لوله زهکشی باز شد. مایع شستشو خارج شد و فلاشینگ 3-4 بار تکرار شد.

(2) روش فتوشاپ باز: استفاده از یک فریزر مثانه یا یک سرنگ بزرگ. در طی هر فلاش، اتصالات لوله مجرای ادرار و یا سیستوستومی را جدا کنید و از گاز استریل استفاده کنید تا لوله تخلیه دیستال را به جای کاتتر شدن قرار دهید. پس از استریل کردن انتهای لوله یا کاتتر مثانه مثانه، آن را روی یک پدال گاز مایع قرار دهید، دستگاه شستشو را به انتهای کاتتر وصل کنید، به آرامی محلول شستشو را پر کنید، سپس آن را به طور طبیعی یا به آرامی جریان دهید. این تا زمانی که پساب روشن است تکرار می شود. پس از اتمام تخلیه، لوله تخلیه ديستال یک بار فشرده می شود و سپس کاتتر یا سيستوستومی به تخلیه ادامه می دهد.