ساعت بیولوژیکی ابزاری است که ما با آن متولد می شویم. این می تواند ما را اساساً 24 ساعت به عنوان چرخه رفتار نگه دارد. ما فواصل زمانی منظمی برای خواب و غذا خوردن داریم، اما ممکن است منحرف شود. حتی روش کار سالم شناخته شده و استراحت زود به رختخواب و زود بیدار شدن نیز ممکن است یک بیماری باشد.
دانشمندان آن را سندرم سرب خواب خانوادگی می نامند. افراد مبتلا به این بیماری نادر چهار ساعت زودتر از دیگران به رختخواب می روند و از خواب بیدار می شوند.
زود به رختخواب رفتن و زود بیدار شدن ممکن است دستور العمل خوبی برای یک زندگی سالم باشد، اما برای برخی از کسانی که زودتر از خواب بیدار می شوند، ممکن است یک وضعیت ناخوشایند باشد که در ژن آنها نوشته شده است. این افراد از سندرم سرب خواب خانوادگی رنج می برند، بیماری نادری که باعث می شود افراد چهار ساعت زودتر از دیگران به رختخواب بروند و از خواب بیدار شوند. پس از مطالعه رفتار یک نوع پروتئین شناسایی شده در سلول های پوست انسان کشت شده، محققان گفتند که علت اصلی این سندرم ممکن است یک پروتئین ساده خروجی از هسته باشد.
به طور کلی اعتقاد بر این است که هر چه فسفات کمتر پروتئین خانواده Period2 را اصلاح کند، پایدارتر است، اما کرامر و همکاران دریافتند که در این شرایط برعکس است.
It is found that this phenomenon is caused by the rapid degradation of the protein from the nucleus to the cytoplasm, which is more than twice that of the normal enzyme. "Usually, this protein is produced in the cytoplasm, then enters the nucleus and inhibits its own synthesis," Kramer explained
When it is pumped out of the nucleus again, the inhibition is weakened. The mutant protein goes out of the nucleus faster, so the inhibition is neutralized earlier, resulting in an accelerated cycle. "Going to bed early and getting up early is the first example of human behavior that can really be explained at the protein level," Kramer said Others see the result as a useful step forward. Louis tacek, a sleep geneticist at the University of California, San Francisco, said the results could help us understand "how the precise biological clock is modified". He added that animal experiments could allow us to better study how different phosphate clusters contribute to the protein action of living organisms.
