کارشناسان پیشنهاد می کنند که والدین می توانند از "روش شناسایی سه مرحله ای" برای ارزیابی اولیه وضعیت فرزندشان استفاده کنند. ژای جیا گفت والدین باید ابتدا وضعیت روحی فرزندان خود را مشاهده کنند. کودکان مبتلا به سرماخوردگی معمولاً وضعیت روانی مناسبی دارند، در حالی که کودکان مبتلا به آنفولانزا و ذات الریه اغلب احساس بی حالی، تحریک پذیری غیرطبیعی و خواب آلودگی می کنند. ثانیاً باید به وضعیت تنفسی کودک توجه شود. سرماخوردگی معمولاً با احتقان بینی و آبریزش بینی ظاهر می شود. هنگامی که تنگی نفس، سرفه‌های شدید همراه با خلط یا «سه علامت مقعر» (حفره فوق ترقوه، حفره فوق‌استرنال و فرورفتگی فضای بین دنده‌ای در حین استنشاق) وجود دارد، باید نسبت به ذات‌الریه هوشیار بود. علاوه بر این، تغییرات دما باید به دقت کنترل شود. آنفولانزا اغلب همراه با تب بالا مداوم است و داروهای ضد تب معمولی کارآیی ضعیفی دارند.
ژای جیا پیشنهاد می کند که بیماران آنفولانزا باید تحت نظر پزشک دارو مصرف کنند، به اندازه کافی استراحت کنند، تغذیه را متعادل کنند، آب فراوان بنوشند و غذاهایی که به راحتی هضم می شوند بخورند. خانواده های دارای شرایط باید از انزوای مناسب بین بیماران و اعضای خانواده اطمینان حاصل کنند. اگر جداسازی امکان پذیر نیست، برای محافظت باید از ماسک استفاده شود. علاوه بر این، باید به بهداشت محیط توجه شود و پنجره ها باید به طور مرتب در داخل خانه برای تهویه باز شوند.
کارشناسان پیشنهاد می کنند که افراد 60 سال و بالاتر، بیماران مبتلا به بیماری مزمن، کودکان، زنان باردار و سایر گروه ها در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری شدید پس از ابتلا به آنفولانزا هستند. هنگامی که جمعیت فوق-در فصل اپیدمی آنفولانزا تب را تجربه می کنند، باید به آن اهمیت زیادی بدهند و در اسرع وقت به دنبال مراقبت های پزشکی باشند. پس از تشخیص عفونت ویروس آنفولانزا، باید در اسرع وقت درمان ضد ویروسی دریافت کنند. اگر هیچ گونه منع مصرفی برای واکسیناسیون وجود نداشته باشد، افراد در معرض خطر بالای آنفولانزای شدید باید به طور فعال واکسن آنفولانزا را قبل از رسیدن فصل آنفولانزا دریافت کنند.
از نظر خدمات مراقبت روانشناختی، ما بر کودکان محرومی که با فشار تحصیلی، تغییرات خانوادگی، مشکلات اقتصادی و تضییع حقوق و منافع مشروع آنها مواجه هستند، تمرکز خواهیم کرد. در دوره های حساس مانند ثبت نام، امتحانات و تعطیلات زمستانی و تابستانی، تعداد دفعات ملاقات را افزایش خواهیم داد و تغییرات عاطفی و رفتاری کودکان محروم را از نزدیک رصد خواهیم کرد.
در عین حال، نیروهای اجتماعی را برای طبقه بندی دقیق و تدوین برنامه های مراقبت روانشناختی برای کودکان محروم نیازمند حمایت و هدایت کنید و خدمات حرفه ای مانند مشاوره روانشناختی، مشاوره عاطفی و آرامش روانی را ارائه دهید.
