یو ونژو، پزشک ارشد مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های چین، گفت که هر دوی این اظهارات قابل قبول نیستند. از یک طرف، ما باید اصل کار واکسن ها را درک کنیم. واکسیناسیون مانند انجام یک "تمرین عملی" برای سیستم ایمنی است که شامل تجویز اجزای پاتوژنی است که به طور خاص پردازش شده، از دست رفته یا از نظر سمیت ضعیف شده اند، به طوری که سیستم ایمنی بتواند "دشمن" را از قبل بدون ایجاد بیماری تشخیص دهد. هنگامی که "دشمن" واقعی حمله می کند، سیستم ایمنی می تواند به سرعت پاسخ دهد و با دقت دفاع کند. اگر واکسن تزریق نشود، عواقب واکنش اضطراری سیستم ایمنی ممکن است غیرقابل کنترل باشد. اگرچه برخی از بیماریهای عفونی میتوانند پس از عفونت مصونیت ایجاد کنند، هزینههای سلامتی که آنها باید متحمل شوند گاهی بسیار زیاد است و حتی ممکن است با موقعیتهای ناتوانی{5}}یا تهدیدکننده زندگی مواجه شوند. به عنوان مثال، زمانی که در گذشته واکسنی وجود نداشت، تقریباً همه کودکان در معرض خطر ابتلا به سرخک بودند. علاوه بر تب و بثورات، میتواند به ذاتالریه و در موارد شدید آنسفالیت نیز مبتلا شود. اکنون، پس از دریافت دو دوز واکسن حاوی سرخک طبق برنامه ایمنسازی، کودکان اساساً میتوانند ایمنی طولانی-به دست آورند. در سالهای اخیر، میزان بروز سرخک در چین در حدود یک در میلیون باقی مانده است و اثر محافظت از سیستم ایمنی قابل توجه است.
از سوی دیگر، شناخت علمی اثربخشی واکسن ها ضروری است. حفاظت از بدن انسان توسط واکسن ها علاوه بر پیشگیری از عفونت، در پیشگیری از بیماری های شدید و مرگ اهمیت بیشتری دارد. به عنوان مثال، تعداد زیادی از مطالعات داخلی و خارجی نشان داده است که واکسیناسیون آنفولانزا در مهدکودک ها و مدارس می تواند شیوع اپیدمی آنفولانزا را کاهش دهد. واکسیناسیون افراد مسن و مبتلایان به بیماری های زمینه ای مزمن با واکسن آنفولانزا می تواند به میزان قابل توجهی از بروز بیماری های شدید و مرگ پس از ابتلا به آنفولانزا بکاهد.
