با توجه به تعمیق مداوم برنامه اقدام سه ساله "سال مدیریت وزن"، مدیریت وزن از انتخاب های زندگی شخصی به یک موضوع سیستمی مرتبط با سلامت ملی تبدیل شده است. "اقدام افزایش سواد عمومی سازی دقیق علم جمعیت" که توسط بنیاد رفاه جمعیت چین آغاز شده است اخیراً با استقبال گسترده ای روبرو شده است و بسیاری از کارشناسان عمومی سازی علوم بهداشتی به طور خودجوش شرکت کرده و به طور مشترک از مفهوم "کاهش وزن علمی و سلامتی در درجه اول" حمایت می کنند.
لی ییمینگ، مدیر بخش غدد در بیمارستان Huashan وابسته به دانشگاه فودان، خاطرنشان کرد که چاقی مشکلی نیست که بتوان آن را صرفاً با اراده فردی غلبه کرد، بلکه نوعی وضعیت سلامتی است که نیازمند مدیریت علمی شخصی بلندمدت و درک فوری کل جامعه است. مدیریت وزن قبل از هر چیز یک علم است، نه رقابت اراده. کاهش وزن نباید یک "مبارزه سخت" باشد، بلکه باید به یک مسیر سالم علمی، منطقی و راحت منجر شود.
BMI تنها نقطه شروع نسبت دور کمر به قد و سلامت متابولیک برای تبدیل شدن به یک معیار جدید است.
برای مدت طولانی، عموم مردم اغلب بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) خود قضاوت می کردند که آیا اضافه وزن دارند یا خیر. با این حال، اگرچه این شاخص برای غربالگری در مقیاس بزرگ مناسب است، اما نمی تواند بین محتوای ماهیچه و چربی تمایز قائل شود، چه رسد به اینکه توزیع چربی را نشان دهد. شایان ذکر است که اولین "استانداردهای تشخیص و درمان اضافه وزن و چاقی" که توسط انجمن دیابت آمریکا (ADA) صادر شده است، نقطه برش BMI اضافه وزن افراد آسیایی را به 23 کاهش داده است، به این معنی که افرادی که طبق استانداردهای گذشته "هنوز چاق نشده اند" ممکن است وارد محدوده ای شده باشند که نیاز به توجه دارد، اگر افراد آسیایی دارای BMI بیش از حد چربی نباشند، ممکن است بیش از حد در معرض خطر قرار گیرند. اغلب دست کم گرفته می شود.
برای جبران محدودیت های BMI، این استاندارد نسبت دور کمر به قد را به عنوان یک شاخص غربالگری کمکی معرفی می کند و توصیه می کند آن را زیر 0.5 کنترل کنید، یعنی "دور کمر از نصف قد تجاوز نکند". خود دور کمر نیز معیار مهمی برای قضاوت است و ارتباط بین چاقی شکمی (که معمولاً به عنوان "بدن سیب شکل" شناخته می شود) و مشکلات متابولیک اغلب بیشتر از وزن به تنهایی مرتبط است. کارشناسان تاکید می کنند که هسته واقعی کاهش وزن علمی، سلامت متابولیک است، به طوری که شاخص هایی مانند قند خون، چربی خون، فشار خون و کبد چرب بیش از اعداد موجود در مقیاس وزن نشان دهنده هستند. مداخله یا عدم مداخله باید با ارزیابی ریسک جامع تعیین شود، نه اینکه صرفاً بر اساس وزن باشد.
