هرچه سطح هورمون استرس کورتیزول در موها بیشتر باشد، خطر ابتلا به بیماری قلبی بیشتر است. محققان کانادایی می گویند که این راه جدیدی را برای تحقیقات استرس مزمن باز می کند. انتظار می رود این نتیجه در استفاده بالینی قرار گیرد. در آن زمان، پزشکان می توانند با آزمایش موهای بیمار در مورد خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی قضاوت کنند.
مو مرده است، اما ریشه مو (فولیکول مو) زنده است. هنگامی که فشار بالا باشد، موادی مانند کورتیزول تولید شده توسط بدن وارد جریان خون شده و از طریق مویرگ های پوست سر به فولیکول های مو نفوذ می کند. همانطور که مو رشد می کند، کورتیزول یک رکورد طولانی در مو باقی می گذارد. موها حدود 1 سانتی متر در ماه رشد می کنند و موهای اکثر افراد طی چند ماه تغییرات کورتیزول را ثبت می کنند.
در حال حاضر، آزمایش خون یا ادرار تنها می تواند تغییرات کورتیزول را در بیماران برای ساعت ها تا چند روز منعکس کند. گیدئون کالن، پروفسور پزشکی و سم شناسی اطفال، که این مطالعه جدید را رهبری کرد، گفت که مو می تواند سابقه تغییر کورتیزول فرد را در 10 ماه گذشته ثبت کند.
پیش از این، پروفسور کالین سمیت دارویی کودکان متولد شده از زنانی که در دوران بارداری کوکائین و هروئین را از طریق موهای نوزادشان مصرف کرده بودند را آزمایش کرد. برخی از دانشمندان همچنین از مو برای تشخیص سطح استرول در افراد تناسب اندام استفاده می کنند. اگر بتوان سطح استروئیدها را در بدن به طور دقیق از طریق مو اندازه گیری کرد، مو باید بتواند کورتیزول و سایر هورمون ها را اندازه گیری کند.
کورتیزول را می توان حداقل به مدت 6 ماه در مو ذخیره کرد. مطالعه کالبد شکافی پرو نشان داد که کورتیزول حتی می تواند برای بیش از 1500 سال در مو حفظ شود. پروفسور کولن و همکارانش نمونه های مو را از 120 بیمار مرد در بخش قلب و عروق مرکز پزشکی مل در اسرائیل جمع آوری کردند. نیمی از شرکت کنندگان به بیماری قلبی و نیمی دیگر با بیماری هایی مانند درد قفسه سینه و عفونت تشخیص داده شدند. محققان بیماران مرد را انتخاب کردند زیرا بیماری قلبی در مردان شایع تر است و تفاوت های خاصی در هورمون ها بین مردان و زنان وجود دارد.
نتایج نشان داد که سطح کورتیزول در مردان مبتلا به بیماری قلبی به طور قابل توجهی بالاتر بود. محققان شرکت کنندگان را بر اساس سطح کورتیزول به چهار گروه تقسیم کردند و دریافتند که میزان بروز بیماری قلبی در گروهی که کمترین سطح کورتیزول را داشتند 32 درصد بود، در حالی که میزان بروز بیماری قلبی در گروهی که بالاترین سطح کورتیزول را داشتند افزایش یافت. به 68 درصد پس از اینکه محققان سطوح کلسترول و شاخص توده بدنی (BMI) را به عنوان عوامل خطر بیماری قلبی وارد کردند، نتایج بدون تغییر باقی ماند. پروفسور کالن گفت که این مطالعه باید توسط تحقیقات در مقیاس بزرگ تأیید شود. با این حال، پس از موفقیت، تشخیص مو به یک روش تشخیص استرس غیر تهاجمی تبدیل خواهد شد.
