در سالهای اخیر با شکلگیری عادات بد زندگی و تغذیه مردم و افزایش فشار کاری، تعداد بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید و دیابت افزایش یافته و جوانتر شدهاند. دیابت گاهی اوقات زمانی رخ می دهد که غده تیروئید هورمون بیش از حد ترشح کند که بر عملکرد متابولیک بدن تأثیر می گذارد. پرکاری تیروئید علائم بیماران دیابتی را تشدید می کند و باعث کتواسیدوز می شود. این دو بیماری با یکدیگر در تعامل هستند و وضعیت بیمار را تشدید می کنند و سلامت جسمی او را به طور جدی به خطر می اندازند. اولین قدم در درمان، کنترل پرکاری تیروئید است، مانند غذاهای حاوی ید ناشتا، تا دیر وقت بیدار ماندن، سیگار کشیدن، اجتناب از خستگی و استفاده منطقی از داروها. کنترل خوب پرکاری تیروئید برای تنظیم بهتر سطح قند خون ضروری است.
بیمار هم دیابت دارد و هم پرکاری تیروئید که در عمل بالینی نادر و متناقض است، زیرا بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید بیش از حد غذا می خورند و انرژی ندارند، در حالی که بیماران دیابتی باید رژیم غذایی خود را کنترل کنند و قند خون پس از مصرف یک لقمه اضافی به شدت نوسان می کند. بنابراین در مدیریت رژیم غذایی، باید شخصی، انعطاف پذیر و به صورت پویا کنترل شود. دو روئیکین، مدیر بخش روماتولوژی و ایمونولوژی غدد درون ریز در مرکز پزشکی تخصصی ارتش موشکی، به علاقه مندان به شکر گفت که به هشت چیز در رژیم غذایی خود توجه کنند.
اولاً، کل کالری و کربوهیدرات دریافتی غذا را به طور منطقی کنترل کنید: مقدار BMI بیمار را بر اساس قد و وزن بیمار محاسبه کنید. طبق استاندارد BMI بزرگسالان چینی، برای تعیین اندازه بدن و کالری مورد نیاز بیمار 18.5-23.9 است. محاسبه میزان متابولیسم پایه: بیماران را راهنمایی کنید تا میزان متابولیسم پایه خود را به درستی کنترل کنند. میزان متابولیسم پایه=(ضربان نبض به اضافه فشار نبض) - 111 در حالت ساکت وقتی صبح از خواب بیدار نمیشوند. بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید میزان متابولیسم پایه بالایی دارند که نسبت به بیماران دیابتی معمولی کالری دریافتی را افزایش می دهد. در نهایت، بر اساس وزن استاندارد و سطح فعالیت بیمار، کالری مورد نیاز روزانه او را محاسبه کنید. بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید باید تعداد کالری کل خود را 10 درصد افزایش دهند و مقدار کالری کل محاسبه شده باید به طور منطقی بین سه وعده غذایی توزیع شود. سعی کنید تا حد امکان از مصرف غذاهای سرخ کردنی خودداری کنید یا از مصرف آن خودداری کنید. افزایش مصرف کربوهیدرات ها به طور مناسب بر اساس شرایط خاص بیمار می تواند تاثیر خاصی در بهبود حساسیت به انسولین و تحمل گلوکز داشته باشد. باید به افزایش محتوای کربوهیدرات و حفظ کل کالری بدون تغییر توجه شود. اگر کل کالری افزایش یابد، به راحتی می تواند منجر به بدتر شدن وضعیت شود. این رژیم عمدتاً یک رژیم غذایی سبک و کم قند، کم کالری است، در حالی که رژیم غذایی با نشاسته و شیرینی بالا را کنترل می کند، سبزیجات و میوه های تازه بیشتری مصرف می کند و گوشت را به درستی مصرف می کند. ساختار رژیم غذایی بیمار را به شدت کنترل کنید و به تغذیه متعادل توجه کنید. علاوه بر این، به بیماران توصیه می شود که وعده های غذایی منظم و منظم داشته باشند، کمتر غذا بخورند و چند وعده غذایی مصرف کنند و برای هر وعده غذایی از غذاهای اصلی استفاده کنند. آنها مجاز به مصرف غذاهای محرک مانند غذاهای خام، سرد یا تند نیستند. به بیماران توصیه می شود از سیگار کشیدن و نوشیدن خودداری کنند.
ثانیا، تامین پروتئین باید کافی باشد. اختلال متابولیک ناشی از دیابت و پرکاری تیروئید، تجزیه پروتئین در بدن را تسریع می کند، مقدار زیادی از دست می دهد و مستعد تعادل منفی نیتروژن است. اگر رژیم غذایی غنی از پروتئین باشد، ایمنی بدن و مقاومت در برابر بیماری ها را افزایش می دهد تا سلامتی را بازیابی کند. اطمینان از مصرف پروتئین با کیفیت بالا و مصرف بیشتر تخم مرغ، گوشت گاو بدون چربی، کنجد سیاه، ماهی، محصولات لبنی و غیره. مصرف روزانه شیر باید برای اطمینان از پروتئین کافی در بدن برای ارضای متابولیسم ثابت باشد. نوشیدن شیر قبل از خواب نیز می تواند باعث بهبود خواب شود.
ثالثاً مصرف چربی را کاهش دهید. بیماران چاق به شدت مصرف چربی خود را محدود می کنند. اسیدهای چرب ضروری مواد مهمی در متابولیسم انسان هستند و باید از طریق غذا مصرف شوند. روغن نباتی منبع مهمی از اسیدهای چرب ضروری برای انسان است. بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید و دیابت باید روغن نباتی بخورند و سعی کنند چربی حیوانی و غذاهای دارای کلسترول بالا مانند احشاء حیوانی، شیر کامل، زرده تخم مرغ و ... را مصرف کنند تا از عوارض مختلف جلوگیری شود.
رابعاً به تامین مواد غذایی غنی از ویتامین توجه کنید. از آنجا که بیماران دیابتی مصرف غذاها و میوه های اصلی را محدود می کنند و از خوردن قندهای ساده مانند عسل، شربت های مختلف، نوشابه ها و غیره خودداری می کنند، منبع ویتامین ها ناکافی است. بنابراین مصرف ویتامین B باید در رژیم غذایی افزایش یابد. غذاهای غنی از ویتامین B: جگر، گوشت، لوبیا، زرده تخم مرغ، اسفناج، پنیر و غیره.
پنجم، رژیم غذایی خود را با غذاهای غنی از کلسیم تکمیل کنید. هنگامی که بیماران دیابتی دیابت را دفع می کنند، مقدار زیادی کلسیم و فسفر نیز از ادرار از بین می رود. دلیل اصلی این است که میزان فیلتراسیون لوله های کلیوی افزایش می یابد و بازجذب کلسیم و فسفر کاهش می یابد. بنابراین افزایش تامین کلسیم و فسفر و مکمل ویتامین D به موقع برای پیشگیری از پوکی استخوان ضروری است. بیشتر کنجد، لوبیا سیاه، قارچ سیاه، جگر، گوشت بدون چربی، محصولات سویا و غیره بخورید.
ششم، بیماران پرکاری تیروئید مبتلا به دیابت اغلب با اسهال همراه هستند. تامین بیش از حد فیبر اسهال را تشدید می کند و ساختار رژیم غذایی باید به درستی تنظیم شود.
هفتم، در محل کار، مشخص شده است که بیماران از ترس افزایش سطح قند خون، داوطلبانه مصرف مواد غذایی خود را کاهش می دهند یا از خوردن غذاهای اصلی خودداری می کنند، بیماران را از معایب غذا خوردن بی دلیل آگاه می کنند، تلاش های آموزش بهداشت را افزایش می دهند، بیماران را تشویق می کنند که غذا بخورند. زمان، وعده های غذایی کمتر و بیشتر بخورید، بعد از غذا به طور مناسب ورزش کنید و به طور منظم قند خون را کنترل کنید. هنگام انجام مداخلات غذایی، یادآوری این نکته مهم است که برنامه غذایی باید با توجه به وضعیت بیمار تنظیم شود و نوع رژیم غذایی باید به طور منطقی مطابقت داشته باشد.
هشتم، پیشگیری و کنترل عوارض: بیماران باید مراقبت های غذایی را انجام دهند، ساختار رژیم غذایی خود را به طور معقول تنظیم کنند، پروتئین، ویتامین ها و کربوهیدرات های مورد نیاز بدن خود را تکمیل کنند، ایمنی خود را تقویت کنند و بروز عوارض را کاهش دهند. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که بروز عوارض در بیماران پرکاری تیروئید مبتلا به دیابت که اقدامات پرستاری رژیمی را انجام می دهند به طور قابل توجهی کمتر از بیماران پرکاری تیروئید مبتلا به دیابت است که اقدامات پرستاری رژیمی را انجام نمی دهند، که ثابت می کند بروز عوارض در بیماران پرکاری تیروئید مبتلا به دیابت می تواند با در نظر گرفتن پرستاری روتین همراه با اقدامات پرستاری رژیم غذایی کاهش می یابد
