میزان مثبت آنفولانزای H1N1 در حال افزایش است و متخصصان برای پیشگیری علمی در حال جذب هستند

بر اساس آخرین داده های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های چین، آنفولانزا در حال حاضر در یک دوره اپیدمی فصلی قرار دارد و میزان مثبت موارد مشابه آنفلوانزا در بخش های اورژانس در سراسر کشور افزایش یافته است و بیش از 99 درصد از آنها H1N1 هستند. زیرنوع تفاوت آنفلوانزای H1N1 با سرماخوردگی چیست؟ چگونه از دارو به درستی استفاده کنیم؟ چگونه از آن جلوگیری کنیم؟ اخیراً خبرنگار با چندین متخصص مصاحبه کرده است تا به سؤالات فوق پاسخ دهد.

در بعدازظهر 6 ژانویه، خبرنگار یک اتاق اورژانس شلوغ را در بیمارستان هواشان وابسته به دانشگاه فودان دید که گهگاه صداهای سرفه داشت. اگرچه تعداد بیماران افزایش یافته بود، اما ترتیب کلی درمان منظم بود.

به گفته وانگ شینیو، معاون بخش عفونت بیمارستان هواشان، میزان مثبت آزمایش ویروس آنفولانزا در بیمارستان اخیراً به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در مقایسه با وضعیتی که در سال گذشته همزمان چندین ویروس شیوع داشت، انواع ویروس‌های آنفلوانزا در سال جاری نسبتاً تک هستند و اکثریت قریب به اتفاق بیماری‌های تنفسی ناشی از ویروس‌های آنفلوانزا است. وی افزود: در مجموع، مقیاس عفونت‌های بیماری‌های تنفسی نسبت به سال‌های گذشته افزایش چشمگیری نداشته است، پیش‌بینی می‌شود در آینده تعداد عفونت‌ها به تدریج کاهش یابد، اما همچنان هوشیاری و محافظت روزانه باید حفظ شود.

وانگ شینیو اظهار داشت که آنفولانزای H1N1 با سرماخوردگی متفاوت است. سرماخوردگی عمدتاً ناشی از ضعف ایمنی تنفسی، تهاجم باکتری‌ها و ویروس‌ها است و اغلب توسط رینوویروس‌ها، کروناویروس‌ها و غیره ایجاد می‌شود. عفونت‌زایی ضعیف‌تر و دوره کوتاه‌تری از بیماری دارد. عفونت آنفولانزای A بیشتر است. در مقایسه با سرماخوردگی، عفونت آنفولانزای A اغلب با علائمی مانند گلودرد، درد مفاصل و عضلانی همراه است و ممکن است منجر به تب بالا پایدار شود. علاوه بر این، آنفولانزای H1N1 به احتمال زیاد باعث التهاب ریه می شود و برخی موارد ممکن است به دلیل پیشرفت سریع بیماری به ذات الریه شدید تبدیل شود، بنابراین باید جدی گرفته شود.

از نظر درمان دارویی، Gu Haoxiang، معاون پزشک ارشد بخش تنفس در بیمارستان کودکان شانگهای، معرفی کرد که داروهای ضد ویروسی موجود در حال حاضر برای آنفولانزا در چین عمدتاً شامل اوسلتامیویر، مابالوکساویر و غیره است. معمولاً علائم را ظرف 12 تا 24 ساعت از بین می برد. اما حتی اگر بیش از 48 ساعت باشد، بیماران شدید یا پرخطر همچنان می توانند از آن استفاده کنند.