تفاوت اصلی ورزش هوازی و بی هوازی در روش های مختلف تامین انرژی نهفته است. ورزش هوازی برای تجزیه چربی برای تامین انرژی، با شدت کم و طولانی مدت به اکسیژن متکی است که آن را به یک تمرین استقامتی تبدیل می کند. ورزش بی هوازی زمانی است که بدن گلیکوژن را برای تامین انرژی در حالت هیپوکسی، با شدت بالا و مدت زمان کوتاه، بیشتر به صورت تمرینات قدرتی انفجاری تجزیه می کند. آهسته آهسته دویدن، پیاده روی سریع، شنا، دوچرخه سواری و غیره همگی تمرینات هوازی هستند. سرعت، وزنه برداری و سایر ورزش های بی هوازی.
یک روش ساده برای تمایز بین این دو نوع تمرین وجود دارد که "تست مکالمه" است. هنگام انجام تمرینات هوازی، شرکت‌کنندگان عموماً به طور پیوسته نفس می‌کشند، می‌توانند یک جمله کامل صحبت کنند، یا می‌توانند به طور متناوب چت کنند. در طول تمرینات بی هوازی، شرکت کنندگان تنفس سریع و ضربان قلب سریع را تجربه می کنند که برقراری ارتباط موثر با دیگران را دشوار می کند.
کارشناسان می گویند که ترکیب علمی ورزش های هوازی و بی هوازی می تواند به تقویت بدن کمک کند. اگر می خواهید وزن کم کنید و چربی بسوزانید، می توانید تمرینات هوازی بیشتری انجام دهید. اگر می خواهید حجم و فرم عضلانی را افزایش دهید، می توانید تمرینات بی هوازی بیشتری انجام دهید. توصیه می شود که مبتدیان برای بهبود پایه بدنی خود و اجتناب از پیگیری کورکورانه شدت بالا با ورزش های هوازی شروع کنند.
