بچه هنوز خیلی کوچک است، فقط 5 سال دارد، چگونه ممکن است سرطان بگیرند؟ ممکنه تشخیص اشتباه باشه
خانم وانگ که گزارش معاینه عالی دخترش را در اختیار داشت، دچار فقدان و به شدت مضطرب بود. نیم ماه پیش، یویو در خانه بازی می کرد و به طور تصادفی افتاد. وقتی خانم وانگ جسد دخترش را بررسی کرد، یک توده بزرگ روی پای یویو پیدا کرد. او فکر می کرد که به تازگی آن را زده است، اما خانم وانگ توجه زیادی نکرد و فقط به کودک کمک کرد تا مقداری شراب دارویی بمالد.
چند روز گذشت و توده روی پای یویو بهبود نیافت. خانم وانگ کودک را برای معاینه به بیمارستان برد. پس از یک سری آزمایش، گزارش کودک منتشر شد و You You به "نوع شایع استئوسارکوم دیستال فمور راست" تشخیص داده شد.
در مواجهه با تردیدهای خانم وانگ، پزشک توضیح داد که علت خاص استئوسارکوم مشخص نیست، اما اغلب در نوجوانان و کودکان رخ می دهد.
1، رشد سلول های سرطانی زمان می برد، چرا کودکان نیز به سرطان مبتلا می شوند؟
داده ها نشان می دهد که در 30 سال گذشته، میزان بروز تومورهای دوران کودکی در چین با نرخ سالانه 2.8٪ افزایش یافته است و سالانه 30000 تا 40000 کودک مبتلا به تومور تشخیص داده می شوند. علاوه بر این، هنوز فاصله مشخصی در میزان بقای 5-ساله تومورهای کودکان در چین در مقایسه با کشورهای توسعه یافته وجود دارد.
طرفدارانی که اغلب Little Echo را تماشا می‌کنند، می‌دانند که سرطان اساساً ناشی از جهش ژنی است که اغلب سال‌ها، دهه‌ها یا حتی دهه‌ها طول می‌کشد تا به آن دست یابند. همچنین به همین دلیل است که هر چه سن شما بالاتر باشد، میزان بروز سرطان بیشتر می شود. بنابراین، چرا کودکان نیز در سنین پایین به سرطان مبتلا می شوند؟ پاسخ بدون شک به عوامل فطری مربوط می شود.
تحقیقات پزشکی نشان داده است که خطر تومورهای دوران کودکی تحت تأثیر وراثت مادرزادی خانوادگی و جهش های ژنتیکی در طول رشد جنین است.
در این میان، وراثت خانوادگی به بیماری‌ها، انکوژن‌ها و رتینوبلاستوما (رتینوبلاستوم) اشاره دارد که حساسیت به عوامل انکوژن یا خطر سرطان را افزایش می‌دهد. عوامل ژنتیکی 10 درصد از تأثیر را بر خطر تومور دوران کودکی تشکیل می دهند.
علاوه بر این، در طول رشد جنین، اگر مادر در معرض محرک های خارجی نامطلوب مانند تابش الکترومغناطیسی، قرار گرفتن در معرض یون، عفونت های ویروسی و قرار گرفتن در معرض مواد مضر برای مدت طولانی قرار گیرد، می تواند جهش های ژنتیکی جنین را افزایش دهد و خطر ابتلا به این بیماری را به همراه داشته باشد. سرطان.
با توجه به این موضوع، وانگ یانگ، مدیر بخش رادیوتراپی بیمارستان سرطان چونگ کینگ، یادآوری می کند که تومورهای جامد در کودکان عمدتاً به بافت جنینی باقی مانده در طول رشد مادر و جنین مربوط می شود. بنابراین سه ماه اول بارداری برای مادران بسیار حیاتی است و باید سعی کنند تا حد امکان از بیمار نشدن، استفاده نکردن بی رویه از آنتی بیوتیک و قرار گرفتن در معرض تشعشعات الکترومغناطیسی، تشعشعات و آلودگی های تزئینی ناشی از مواد سمی مانند بنزن خودداری کنند. و فرمالدئید
البته علل سرطان پیچیده است و علاوه بر عوامل ژنتیکی، عوامل اکتسابی مختلفی نیز وجود دارد که ممکن است باعث ایجاد سرطان در دوران کودکی شود.
اثرات رژیمی: غذاهایی مانند ترشی، پف کرده و کبابی خود حاوی مواد مضر برای بدن انسان هستند. به عنوان مثال، مصرف بیش از حد نیتریت سمی است و همچنین می تواند مواد سرطان زا مانند نیتروزامین ها و بنزوپیرن تولید کند. غذاهای پرچرب، پرکالری و قندی نیز وجود دارد. اگر کودکان آنها را به مقدار زیاد برای مدت طولانی بدون ورزش مصرف کنند، می تواند منجر به کالری اضافی، افزایش خطر چاقی و خطر ابتلا به سرطان شود.
چاقی: تحقیقات پزشکی نشان داده است که چاقی در سنین نوجوانی خطر ابتلا به سرطان سینه و بیماری های قلبی عروقی و مغزی را افزایش می دهد، حتی اگر خطر کاهش وزن همچنان بیشتر از افراد عادی باشد. علاوه بر این، چاقی با سرطان روده بزرگ، سرطان لنفاوی، سرطان کلیه و سایر بیماری ها نیز مرتبط است.
محرک های زیست محیطی: خطرات زیست محیطی عمدتاً در سه جنبه منعکس می شوند. اولی آلودگی هوای بیرون مانند آلودگی دود مانند دود نفت، دود دست دوم و دود دست سوم، اگزوز خودروها، گازهای زباله صنعتی، آلودگی جاده ها (گاز ساطع کننده حرارت آسفالت) و غیره. به عنوان مواد مضری مانند فرمالدئید، بنزن و رادون عمدتاً ناشی از تزئین است که عامل اصلی سرطان خون کودکان نیز می باشد. در نهایت، ممکن است آلودگی ناشی از اسباب بازی های کودکان وجود داشته باشد. برخی از اسباب بازی های بی کیفیت ممکن است فلزات سنگینی مانند سرب و کادمیوم را اضافه کنند و ضرر فلزات سنگین برای کودکان و بزرگسالان را نباید دست کم گرفت. موارد خفیف می تواند منجر به مسمومیت شود و در موارد شدید ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد و حتی یک خطر تهدید کننده زندگی باشد.
عفونت ویروسی: برای کودکان، ویروس هایی که خطر سرطان را به همراه خواهند داشت شامل ویروس هپاتیت B، ویروس EB، ویروس لنفوفیلیک سلول T انسانی و غیره است. از جمله ویروس هپاتیت B می تواند باعث سرطان کبد، ویروس EB می تواند باعث لنفوم بورکیت و انسان شود. ویروس لنفوفیل سلول T می تواند باعث سرطان خون یا لنفوم بدخیم شود.
2، اگر کودک 6 نوع ناهنجاری دارد، والدین باید به موقع آنها را جدی بگیرند.
کودکان مرکز ثقل یک خانواده هستند و بسیاری از افراد آگاهانه از فرزندان خود مراقبت همه جانبه می کنند، اما اغلب مهم ترین نشانه های بیماری را نادیده می گیرند. کودکان همچنین ممکن است به سرطان مبتلا شوند و محل رشد تومور ممکن است در سیستم‌های مختلف بدن باشد و پیشرفت بیماری بسیار سریع است و طی مراحل 1-4 کمتر از 3 ماه طول می‌کشد. علاوه بر پیشرفت سریع، بدخیمی بالا، متاستاز زودرس و پیش آگهی ضعیف نیز وجود دارد.
با توجه به این موضوع، دکتر شن یانگ از گروه هماتولوژی و انکولوژی در بیمارستان دونگژیمن دانشگاه پزشکی چینی پکن به والدین یادآوری می کند که در نظارت روزانه فرزندان خود به شش جنبه معاینه فیزیکی بیشتر توجه کنند:
1. بررسی کنید که آیا کودک توده هایی دارد، عمدتاً گردن، ناحیه زیر فکی، کشاله ران، زیر بغل و غیره را معاینه کنید.
2. آیا تب غیر قابل توضیحی وجود دارد؟ اگر حدود یک هفته ادامه داشته باشد، داروهای ضد ویروسی و آنتی بیوتیکی ممکن است موثر نباشند، بنابراین باید جدی گرفته شود.
3. اعم از ضعيف بودن رنگ و يا ضعيف بودن آن و اينكه كبودى در پوست باشد و در مخاط بينى و لثه و ساير نواحى خونريزي باشد.
4. کاهش وزن بدون دلیل، کاهش وزن کوتاه مدت، توقف رشد و تکامل و کاهش اشتها باید جدی گرفته شود.
5. درد غیر قابل توضیح، مانند درد مفاصل، درد شکم، سردرد، و غیره. برخی از کودکان مبتلا به سرطان ممکن است راه رفتن ناپایدار، استفراغ، صرع، سیاهی چشم و غیره را تجربه کنند.
6. اختلال بینایی، اگزوفتالموس، استرابیسم و سایر علائم را بررسی کنید.
علاوه بر این، توصیه می شود که کودکان به طور منظم تحت معاینات فیزیکی قرار بگیرند، روال خون خود را بررسی کنند و تغییرات شمارش خون خود را در طول روند رشد خود کنترل کنند.
3، 70 درصد از تومورهای کودکان را می توان از طریق تشخیص و درمان استاندارد درمان کرد
تفاوت های زیادی بین سرطان دوران کودکی و سرطان بزرگسالان وجود دارد که به نظر می رسد خطرناک تر از سرطان بزرگسالان باشد. با این حال، اگر به موقع درمان شود، اثر درمان هنوز تضمین شده است.
چن جینگ از مرکز رادیوتراپی سرطان بیمارستان سرطان وابسته به دانشگاه چونگ کینگ اظهار داشت که اگر کودکان مبتلا به سرطان تشخیص داده شوند و به موقع تشخیص و درمان استاندارد دریافت کنند، میزان درمان می تواند تا 70 درصد از طریق جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی برسد. از یک سو، اکثر تومورهای دوران کودکی، بافت‌های جنین‌زا هستند که نسبت به شیمی‌درمانی و پرتودرمانی حساس‌تر بوده و تأثیر قابل توجه‌تری نسبت به بزرگسالان دارند. از سوی دیگر، کودکان ذهنیت ساده ای دارند و اغلب ذهنیت بهتری نسبت به بزرگسالان دارند. علاوه بر این در مرحله رشد و تکامل هستند و سرعت بهبودی آنها نیز سریعتر است.
با این حال، کارشناسان همچنین یادآوری می کنند که کودکان به احساسات خود حساس نیستند، توانایی بیان محدودی دارند و نمی توانند احساسات خود را به وضوح بیان کنند. علاوه بر این، عموم مردم درک کافی از تومورهای دوران کودکی ندارند و روش های غربالگری پزشکی برای کودکان محدود است. تشخیص زودهنگام مشکل است، بنابراین پیشگیری هنوز مهمتر از درمان است.
برای جلوگیری از تومورهای دوران کودکی، مهم است که زودتر شروع کنید!
اولاً، در دوران بارداری، اجتناب از تماس با مواد مضر، دوری از اشعه و کاهش عوامل خطر سرطان مادرزادی مهم است. ثانیاً، در طول روند رشد کودکان، توجه به رژیم غذایی و عادات روزانه آنها، تلاش برای تغذیه متعادل، زود خوابیدن و بیدار شدن، استراحت خوب، اطمینان از اینکه سیستم ایمنی بدن آنها به خطر نمی افتد و کاهش وزن ضروری است. خطر ابتلا به سرطان ورزش متوسط می تواند به کودکان کمک کند تا فرم بدن خود را حفظ کنند و از بسیاری از مشکلات ناشی از چاقی جلوگیری کنند.
علاوه بر این، مهم است که از آلودگی دور بمانید و اجازه ندهید کودکان برای مدت طولانی در معرض آلودگی هوا قرار بگیرند. ظروف و اسباب بازی های روزانه نیز باید با مواد سازگار با محیط زیست ساخته شوند.
خلاصه: در گذشته، زمانی که مردم به سرطان اشاره می کردند، اولین چیزی که به آن فکر می کردند بزرگسالان بودند و افراد کمی تومور را با کودکان مرتبط می کردند. در واقع این یک تصور غلط است. خطر ابتلا به سرطان در کودکان نیز زیاد است، بنابراین توجه به پیشگیری در زندگی روزمره ضروری است. همچنین والدین باید به مشاهده تغییرات فرم بدن و علائم جزئی مختلف در طول روند رشد فرزندان خود توجه کنند. در صورت وجود علائم مرتبط، آنها باید به موقع به پزشک مراجعه کرده و علت را بررسی کنند.
