کیسه اکسیژن استفاده از احتیاط

اکسیژن برای انسان ها برای حفظ فعالیت های طبیعی زندگی ضروری است. اکسیژن خلوص بالا می تواند دچار تنگی نفس، ضربان قلب، تنگی نفس، تشنگی، و غیره شود. کیسه های اکسیژن دارای هوای خوب، بافت نرم، وزن سبک و آسان برای استفاده هستند. به طور گسترده ای در خانواده ها، درمان های اضطراری بیماران مبتلا به بحران و حمل و نقل اورژانس بیماران مبتلا به نقص در راه استفاده می شود. کیسه اکسیژن یک بالش لاستیکی مستطیلی است. برای جلوگیری از چسبیدن به لاستیک در کیسه اکسیژن، سازنده معمولا عامل مانع را در کیسه اکسیژن قرار می دهد. این اغلب قبل از استفاده نادیده گرفته می شود. کیسه های اکسیژن به طور کلی ساخته شده از پارچه های لاستیکی تک و یا PVC یا TPU با توجه به پارچه، مشخصات 30L، 42L، 50L3 گونه است. در مورد استنشاق اکسیژن مداوم اکسیژنیک، اکسیژن کردن کیسه اکسیژن 42L می تواند به طور مداوم برای حدود 0.5 ساعت استفاده شود.

1 ضرورت استفاده از کیسه های اکسیژن

کیسه اکسیژن برای بیماری های تنفسی: برونشیت مزمن، آسم برونش، آمفیزم، بیماری مزمن انسدادی ریوی، بیماری ریوی، pneumoconiosis، سیلیکوز و غیره بیماری های قلبی عروقی و مغزی و عروق: بیماری های قلبی عروقی، فشار خون بالا، نارسایی قلبی، بیماری های روماتیسمی قلب، بیماری های قلبی مادرزادی، خونریزی مغزی، ایسکمی مغزی، آمبولی مغزی، آرتروسکلروز، میگرن و غیره. بیماری های سالخورده، بیماری ارتفاع، بیماری ارتفاع بالا، پریشانی جنین و سایر علل هیپوکسی حاد و مزمن. تامین موقت اکسید و بیماری های خانوادگی در مواقع مختلف در دسترس هستند.

تمرین بالینی اثبات شده است که اکسیژن درمان با مکانیسم منحصر به فرد درمانی، می تواند به طور موثر درمان اختلالات آنوکسیای حاد و مزمن هیپوکسیک-ایسکمیک و بیماری های ثانویه ناشی از هیپوکسی در بخش های بالینی باشد. استفاده از کیسه های اکسیژن برای تکمیل اکسیژن می تواند فیزیولوژی بدن، محیط بیوشیمی و ترویج چرخه خوشخولی فرایندهای متابولیک را بهبود بخشد تا هدف درمان بیماری ها، کاهش علائم، ترویج توانبخشی، جلوگیری از بیماری ها و بهبود سلامت باشد.

2 نحوه استفاده

قبل از استفاده، شلنگ لاستیکی کیسه اکسیژن پر شده از اکسیژن را به کانول استریل بینی متصل کنید، سپس انتهای دیگر کانول بینی را به فنجان پر از آب سرد اضافه کنید. سوئیچ را روشن کنید اگر اکسیژن موجود در آب وجود داشته باشد، نشان می دهد که اکسیژن جریان دارد. صاف، در غیر این صورت نیاز به جایگزینی کانول بینی. قبل از قرار دادن کانول بینی به داخل سوراخ سوراخ بینی، سوراخ سوراخ پنبه را در آب سرد فرو می کنید و سپس کاتتر را با آب سرد برای روانکاری فرو کنید. در حال حاضر، دو کانول بینی استفاده می شود: یک کاتتر لاستیک نازکی است که باید عمیق تر وارد شود و از طریق حفره بینی به داخل بینی منتقل شود. طول بخش تزریق کانول بینی حدود 2/3 فاصله از نوک بینی تا گوش است. دیگر محصول پلاستیکی با انتهای گرد است که می تواند در بینی قرار بگیرد. کیسه اکسیژن می تواند زیر سر بیمار قرار گیرد و کیسه اکسیژن به وسیله وزن سر به مجبور می شود اکسیژن جریان یابد.

هنگام استفاده، بینی را در حفره بینی قرار دهید، کاتتر را با نوار تنظیم کنید، بگذارید بیمار در کیسه اکسیژن بماند، و فشار اکسیژن را بیرون بیاورد. پس از باز کردن کیسه اکسیژن کیسه، توجه به تنظیم جریان اکسیژن، به طور کلی باید از جریان کم شروع شود، جریان جریان باید بر اساس شرایط خاص بیمار، برای بیماران مبتلا به نارسایی تنفسی، جریان نباید بزرگ باشد، در غیر این صورت، افسردگی تنفسی را افزایش می دهد، و در نتیجه خطر است. در موارد اضطراری نیز امکان استفاده از کیسه اکسیژن به طور مستقیم بدون بطری رطوبت وجود دارد.

3 اقدامات احتیاطی

3.1 آماده سازی قبل از استفاده. اگر کیسه اکسیژن خانه آسان نیست بیش از حد بزرگ است، مناسب برای 71cm × 42cm، علاوه بر یک بطری مرطوب، یک کانول بینی، فقط خرید کیسه های اکسیژن خانه نیاز به دائما باد کردن و ادامه بهره برداری، تالک در کیسه را آن را به طوری که توسط بیمار در معرض استنشاق نیست. قبل از استفاده، یک پایان سرنگ را به چسبندگی بینی، یک پایان به بطری رطوبت، و سپس کیسه اکسیژن را با انتهای دیگر بطری رطوبت وصل کنید.

3.2 در هنگام اکسیژن کردن، از فشار کاری مشخص شده 10.6 kPa تجاوز نکنید. بیش از حد مجاز فشار 10.6 کیلو بایت بر طول عمر کیسه اکسیژن تاثیر می گذارد و حتی باعث پارگی کیسه اکسیژن می شود. پس از پر کردن کیسه اکسیژن، یک گیره پیچ برای بستن لوله لاستیکی برای بررسی اینکه کی کی اکسیژن نشت می کند استفاده کنید. از دو دست استفاده کنید تا کیسه را فشار دهید و نزدیک به گونه باشد. اگر نشتی وجود داشته باشد، یک جریان هوا احساس خواهید شد و گاهی اوقات می توانید صدای جریان هوا را بشنوید. اگر یک نشت پیدا شود، باید به سرعت آن را حل کرد.

3.3 در استفاده، لوله تحویل اکسیژن را به یک فنجان پر از آب فرو کنید و به آرامی بطری را بشویید تا متوجه شوید که حباب ها به طور مداوم تخلیه شده و سپس توسط بیمار استفاده می شود. در طول استفاده، فشار باید کاهش یابد و مقدار گاز نیز باید کاهش یابد. در این نقطه می توانید از خارج از فشار کیسه استفاده کنید یا یک سر بزرگ را برای تنظیم عرضه اکسیژن باز کنید. همچنین می توانید زیر سر بیمار قرار دهید تا کیسه اکسیژن را با وزن سر فشار دهید تا جریان اکسیژن جریان یابد.

3.4 هنگام اتصال بطری رطوبت، دو لوله شیشه ای را منعکس نکنید تا به دلیل فشار داخل بطری رطوبت، آب به طور مستقیم به دستگاه تنفسی تزریق شود و موجب خفگی شود.

3.5 اکسیژن مورد استفاده برای کیسه های اکسیژن باید اکسیژن مخلوط معمولی باشد که در بیمارستان های عمده و مراکز اورژانس در دسترس است. اکسیژن صنعتی نباید به جای آن استفاده شود.

3.6 اگر بیمار مبتلا به نارسایی قلبي و یا بیمار شدید در خانواده باشد، کیسه اکسیژن باید در هر زمان برای استفاده آماده شود. بهترین استفاده از دو کیسه اکسیژن و پر کردن آن با اکسیژن است. بیمارانی که از اکسیژن استفاده می کنند، یکبار در روز باید کانول بینی را جایگزین کنند. هنگام استفاده از کیسه های اکسیژن برای اولین بار در خانه بهتر است تحت هدایت پرسنل پزشکی انجام شود.

3.7 هنگامی که یک بیمار آب را بخورد یا غذا بخورد، اکسیژن باید به حالت تعلیق درآید و پس از مصرف آب، باید اکسیژن مصرف شود.

3.8 پس از استفاده متوقف می شود، باید نور را اجتناب کرد و اجتناب از گرما، جلوگیری از تماس با اشیاء تیز و مواد شیمیایی مانند اسید و قلیایی و بیش از حد فشار دادن. مقدار کمی هوا باید در کیسه ذخیره شود تا از چسبندگی سطح داخلی در طول مدت نگهداری طولانی مدت جلوگیری شود.

3.9 اکسیژن ایمنی بسیار مهم است. وقتی یک بیمار تنفس اکسیژن می کند، اتاق را نمی توان در معرض شعله های باز قرار داد. برای جلوگیری از انفجار، خانواده ها نمی توانند سیگاری های پشه را بسوزانند.