روشی برای خودآزمایی که آیا فرد مبتلا به سندرم چشم خشک است یا خیر

سندرم چشم خشک که به عنوان کراتوکونژونکتیویت سیکا نیز شناخته می‌شود، یک بیماری شایع چشمی است که در اثر ترشح ناکافی، تبخیر سریع یا ترکیب غیرعادی اشک ایجاد می‌شود که منجر به روان‌کاری ناکافی سطح چشم و ایجاد ناراحتی می‌شود.

به طور کلی، سطح کره چشم ما با لایه ای از لایه اشک ضخیم 6 تا 10 میکرون (معادل 1/10 قطر مو) پوشیده شده است، درست مانند محافظ صفحه گوشی. یک لایه اشکی سالم یک ساختار "ساندویچی" کامل است: بیرونی ترین لایه روغنی از تبخیر جلوگیری می کند، لایه میانی آب مرطوب می ماند و مواد مغذی را فراهم می کند، و لایه پایینی موسین به "چسبیدن" سطح کره چشم کمک می کند.

هنگامی که سیستم لایه اشکی نامتعادل باشد، چشمان ما علائم زیر را تجربه خواهند کرد:

ناراحتی معمولی چشم

احساس خشکی: چشم ها به اندازه «مالیدن شن» خشک می شوند، به خصوص پس از استفاده طولانی مدت.

احساس جسم خارجی: همیشه احساس می کنم چیزی در چشمانم وجود دارد (مانند مژه، سنگریزه)، اما پس از بررسی، جسم خارجی وجود ندارد.

احساس سوزش یا سوزش: چشم ها گرم و می سوزند و ممکن است با درد خفیفی همراه باشد.

خستگی چشم: بلافاصله پس از مصرف، چشم ها احساس درد، تورم و سنگینی می کنند و تسکین آن پس از استراحت قابل توجه نیست.

علائم مرتبط با بینایی

تاری دید: پس از پلک زدن برای مدت کوتاهی واضح است، دوباره به سرعت تار می شود (ناشی از لایه اشکی ناپایدار).

حساسیت به نور: کاهش تحمل به نور، به ویژه نور شدید و نور صفحه نمایش.

نوسانات بینایی موقت: به دلیل پارگی سریع لایه اشک، بینایی بین خوب و بد در نوسان است.