با بهبود روزافزون استانداردهای زندگی و پزشکی، بیماریهای تیروئید به موضوعات مورد بحث روزانه تبدیل میشوند. دو برابر شدن میزان تشخیص گره های تیروئید نیز ما را در مورد "ید" کمی سردرگم می کند. پس از گذشت بیش از 20 سال از اجرای سیاست افزودن ید به نمک خوراکی، مزایا و معایب نمک یددار به منصه ظهور رسیده است. اینکه آیا ید اضافه شود یا نه و چه مقدار باید اضافه کرد موضوعات بحث برانگیزی است.
بنابراین، بررسی ملی اپیدمیولوژیک بیماری های تیروئید، وضعیت ید و دیابت در 31 استان و شهر در سراسر کشور (این مطالعه به عنوان "مطالعه TIDE" نامیده می شود) که توسط شاخه غدد درون ریز انجمن پزشکی چین راه اندازی شد، 78470 نمونه بزرگ از افراد را به طور تصادفی مورد بررسی قرار داد. در سراسر کشور، و پاسخ ها و افکار خود را ارائه کرد.
در حال حاضر، سطح تغذیه ملی ید تا حد زیادی کافی است
این مطالعه نشان می دهد که در حال حاضر هیچ استانی با کمبود ید در چین وجود ندارد، به طوری که 16 استان دارای ید کافی، 11 استان دارای ید اضافی و 4 استان دارای ید اضافی هستند. میانه ید ادرار کودکان در سن مدرسه در سراسر کشور 199.75 میکروگرم در لیتر است، در حال حاضر در وضعیت ید کافی (نزدیک به ید اضافی)، ید ادرار بزرگسالان 180.3 میکروگرم در لیتر است. نتایج بررسی زمانی به دست آمد که استاندارد ید برای نمک خوراکی به 20-30mg/kg کاهش یافت.
در همین حال، گزارشی از انجمن تغذیه چین نشان می دهد که مصرف نمک روزانه ساکنان شهری در چین 11 گرم است، در حالی که ساکنان روستایی به 17 گرم می رسد. با توجه به اکثر استانداردهای فعلی نمک یددار موجود در بازار، هر گرم نمک حاوی 20-30% ید μ می باشد. بر اساس محاسبات، مصرف روزانه ید در چین به مقدار شگفت انگیز 220-510 میکروگرم رسیده است. بسیار فراتر از حد مجاز روزانه 200μ سازمان بهداشت جهانی خط ایمنی g. حتی اگر بر اساس میانگین مصرف روزانه 5 گرم نمک محاسبه شود، نیاز روزانه توصیه شده 100 میکروگرم در این مطالعه را برآورده می کند.
از این رو می توان دریافت که سیاست یددار کردن نمک، مصرف کافی ید را تضمین می کند و در حال حاضر، صرف مصرف نمک یددار نیاز روزانه بدن را تامین کرده است.
کم کاری تیروئید تحت بالینی و میزان بروز ندول تیروئید به طور معنی داری افزایش یافت
با اجرای یددار شدن نمک، بروز پرکاری تیروئید بالینی، پرکاری تیروئید تحت بالینی و ندول های تیروئید به طور قابل توجهی کاهش یافته است، در حالی که بروز کم کاری تیروئید تحت بالینی و ندول های تیروئید به طور قابل توجهی افزایش یافته است. همبستگی مثبتی بین هورمون آزادکننده تیروتروپین سرم و ید شدن نمک در افراد مورد مطالعه وجود دارد که نشان می دهد کم کاری تیروئید تحت بالینی با مصرف طولانی مدت ید مرتبط است.
بین سالهای 1996 و 2012، بروز ندولهای تیروئید از 2.73 درصد به 12.8 درصد به دلیل ید اضافی و بیش از حد ید افزایش یافت. پس از کاهش مجدد محتوای ید در نمک در سال 2012، بروز ندول های تیروئید به 20.2 درصد در سال 2017 افزایش یافت. این نتایج نشان می دهد که شیوع ندول های تیروئید ممکن است به استفاده گسترده از سونوگرافی با فرکانس بالا و رایج شدن معاینات فیزیکی مرتبط باشد. .
داده های فوق نشان می دهد که گره های تیروئید بدون علامت ارتباط معنی داری با دریافت ید ندارند.
کمبود ید یک عامل خطر برای گره های تیروئید است، در حالی که ید کافی یک عامل محافظتی است
از زمان اجرای یدزدایی نمک، میزان بروز گواتر به تدریج کاهش یافته است که نشان می دهد بیماری کمبود ید در چین به خوبی کنترل شده است. این تجزیه و تحلیل مطالعه همچنین نشان می دهد که کمبود ید می تواند خطر گواتر و گره های تیروئید را افزایش دهد و ید کافی می تواند خطر ابتلا به بیماری های مرتبط را کاهش دهد.
داده های بالا به ما پاسخ می دهد که ید زدن نمک خوراکی باعث کاهش بروز گواتر و بیماری کمبود ید می شود.
پس با ید چه کنیم؟
در حال حاضر سطح تغذیه ملی ید به هدف پیشگیری و درمان گواتر رسیده است. استفاده روزانه از نمک یددار برای تامین نیازهای بدنی روزانه کافی است. مناطق ساحلی و مناطق با ید آب بالا باید نمک غیر یددار را با توجه به شرایط محلی وارد کنند. هورمون آزاد کننده تیروتروپین سرم در آزمایش خون می تواند به ارزیابی سطح تغذیه ید کمک کند، اما هیچ ارتباط واضحی بین ندول های تیروئید و مصرف نمک ید وجود ندارد.
