در فصل بهار همه چیز زائیده می شود و عملکرد بدن انسان نیز دستخوش تغییراتی می شود. به دلیل افزایش نیاز کلی به اکسیژن و گشاد شدن رگ های خونی مغز، بدن مستعد احساس خواب آلودگی و خستگی است. با این حال، شایان ذکر است که علائم اولیه بسیاری از بیماری ها شبیه به "خستگی بهاری" است. هنگامی که بدن سیگنال های زیر را ارسال می کند، ممکن است یک "خستگی بهاری" معمولی نباشد و باید هوشیار بود که این بدن است که "زنگ هشدار" صادر می کند.
خواب آلودگی بهاره یک پدیده فیزیولوژیکی طبیعی است، اما برخی از "خواب آلودگی" ممکن است خواب آلودگی واقعی نباشد و ممکن است بحران های سلامتی را پنهان کند. خستگی فیزیولوژیکی بهاری معمولاً در طول فصل‌ها اتفاق می‌افتد. با افزایش دما، رگ های خونی در بدن انسان گشاد می شود، فشار خون کاهش می یابد و خون رسانی به مغز نسبتاً کاهش می یابد. علاوه بر این، الگوی ترشح ملاتونین مختل می شود و متابولیسم تسریع می شود که به راحتی می تواند منجر به خستگی و خواب آلودگی شود. این نوع «خواب‌آلودگی» منظم است، به عنوان مثال، بعد از ظهر بدتر می‌شود و پس از استراحت یا ورزش می‌تواند به میزان قابل توجهی تسکین یابد. معمولاً چند هفته طول می کشد و خود به خود از بین می رود.
خواب آلودگی پاتولوژیک کاملاً متفاوت است. اغلب باقی می ماند و بدون توجه به اینکه چقدر استراحت داده می شود، قابل تسکین نیست و با سایر علائم ناراحتی همراه است. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید ممکن است علاوه بر خواب آلودگی، علائمی مانند افزایش وزن، حساسیت به سرما و خشکی پوست را نیز تجربه کنند. بیماران کم خون اغلب دچار خستگی همراه با رنگ پریدگی، سرگیجه و تاری دید می شوند. خواب‌آلودگی زودرس بیماران دیابتی ممکن است با پلی دیپسی، پلی دیپسی و پلی اوری همراه باشد.
کیان ژیان، معاون پزشک عمومی در بیمارستان نانجینگ گولو، کلید تمایز بین «خواب‌آلودگی واقعی» و «خواب‌آلودگی کاذب» در وهله اول در سه نکته نهفته است: اول، اینکه آیا علائم ادامه می‌یابد و نمی‌توان با استراحت آن را بهبود بخشید. ثانیاً اینکه آیا با سایر ناهنجاری های جسمانی همراه است یا خیر. سوم این است که آیا عوامل خطر{0} بالایی برای بیماری های خاص (مانند سابقه خانوادگی، عادات سبک زندگی ناسالم و غیره) وجود دارد یا خیر. پس از تشخیص علائم «خستگی کاذب بهاری»، مراجعه به پزشک و بررسی به موقع توصیه می شود.
