چرا برخی افراد طعم سنگین را ترجیح می دهند

اگر غذای تند نخورید اشتها ندارید و اگر مقداری ترشی داخل فرنی نریزید نمی توانید آن را قورت دهید؟ اگر ذائقه قوی دارید، مقاله امروز ممکن است "تاثیری" بر عادات غذایی شما داشته باشد

بیشتر و بیشتر مردم تمایل به انتخاب غذاهای تند، روغنی و شور دارند، اما این رژیم غذایی با طعم سنگین بدیهی است که با یک زندگی سالم فاصله زیادی دارد.

آیا طعم سنگین طولانی مدت واقعاً به بدن آسیب نمی رساند؟ چگونه سلول های چشایی ما تا این حد به طعم سنگین علاقه پیدا کردند؟

چرا برخی افراد طعم سنگین را ترجیح می دهند؟

درک ما از طعم عمدتاً از طریق جوانه های چشایی غنی روی زبان است. جوانه های چشایی ابتدا غذای موجود در دهان را تشخیص می دهند، "می توانید بخورید، چه خوشمزه است؟" پس از شناسایی، اطلاعات به مغز منتقل می شود تا تصمیم بگیرد که آیا غذا بخورد.

طعم (شامل شیرین، شور، تازه، تلخ و ترش) زبان می تواند به بدن در شناسایی و به دست آوردن غذا، جذب مواد مغذی مورد نیاز بدن و همچنین دفع مواد سمی و مضر کمک کند.

به عنوان مثال، ما می توانیم بوی ترش غذا را بعد از پوسیدگی حس کنیم تا از ایده خوردن آنها منصرف شویم.

علاوه بر زبان، جوانه‌های چشایی که حس چشایی را حس می‌کنند، در کام نرم و حلق نیز پخش می‌شوند و مرتباً خود را تجدید می‌کنند. هر 10 روز تا 2 هفته، سلول های جوانه چشایی جایگزین دسته ای از "سلول های فعال" می شوند.

پس از دریافت مواد شیمیایی موجود در غذا، سلول‌های حسگر طعم، سیگنال‌های ماده شیمیایی را که توسط سلول‌ها حس می‌شوند، به سیگنال الکتریکی برای تبادل اطلاعات بین سلول‌ها تبدیل می‌کنند. این سیگنال های الکتریکی به ناحیه مغز منتقل می شود و پس از آن احساس شیرین، ترش و تلخی خواهیم داشت.

با این حال، مصرف طولانی مدت غذای سنگین باعث می شود که جوانه های چشایی نسبت به طعم حساس نباشند. دلیل اصلی این است که غذای سنگین، سلول های چشایی را تحریک می کند، حساسیت آنها به مولکول های شیمیایی را کاهش می دهد و این توهم را ایجاد می کند که سلول های چشایی برای تحریک چشایی به غذای سنگین نیاز دارند.

مثلا داستان «جوشیدن قورباغه در آب گرم» را همه شنیده اند. دما به آرامی افزایش می یابد، بنابراین وقتی دما از دمای بدن بالاتر می رود، احساس گرما زیادی نخواهد داشت. همین امر در مورد سلول های چشایی نیز صادق است، که به آرامی قورباغه ها را در آب گرم می جوشانند. اگرچه جوانه های چشایی هیچ احساسی ندارند، اما در واقع به آنها آسیب وارد کرده اند.

غلظت یون هیدروژن غذای ترش زیاد است. پس از ورود به دهان، یون هیدروژن به سطح زبان می‌چسبد و مقدار pH سطح زبان را کاهش می‌دهد و کانال یونی روی سطح سلول‌های حساس به طعم باز می‌شود. غذای شور عمدتاً از طریق کلرید سدیم غنی خود بر سلول های حسی چشایی تأثیر می گذارد.

یون های سدیم موجود در کلرید سدیم می توانند کانال های یونی را روی سطح سلول های چشایی باز کنند. طعم شیرین، تند، تلخ و تازه همه مولکول های خاص خود را دارند تا سلول های حس کننده طعم مربوطه را تحریک کنند و سپس از طریق انتقال سیگنال پیچیده، کانال های یونی را باز می کنند تا حس چشایی ما را تحریک کند.

با این حال، غذای با طعم سنگین سلول های جوانه چشایی را تحریک می کند و حساسیت آنها را به یون های چشایی مربوطه کاهش می دهد. با گذشت زمان، طعم آن سنگین تر و سنگین تر می شود.

به همین دلیل، هر نسل از حس چشایی به مولکول های شیمیایی مربوطه در غذا نیاز دارد تا کانال های یونی روی سطح سلول های چشایی را باز کند، بنابراین ضرب المثل "جوانه های چشایی را باز کنید" به وجود می آید.

آیا طعم سنگین منجر به شکست چشایی می شود؟

اگر بیش از حد غذا با طعم قوی بخورید، حس چشایی خود را از دست نخواهید داد. تا زمانی که برای مدتی به یک رژیم غذایی سبک پایبند باشید، اگر باعث بیماری های دیگر اعضای بدن نشوید، ذائقه شما به تدریج به حالت عادی باز می گردد.

سلول های طعم هر چند وقت یکبار به روز می شوند. تا زمانی که برای مدتی به یک رژیم غذایی سبک پایبند باشید و تحریک سلول های حس کننده چشایی را کاهش دهید، حساسیت چشایی می تواند به آرامی بهبود یابد. زمانی که یک رژیم غذایی سبک را شروع می کنید، باید طعمی در دهان خود نداشته باشید. شما همیشه می خواهید "تحریک جدید" را امتحان کنید. با این حال، تا زمانی که به یک رژیم غذایی سالم و سبک پایبند باشید، ذائقه شما به حالت عادی باز می گردد و آرام آرام طعم لذیذ غذاهای سبک را حس می کنید.

اگر بعد از مدتی نتوانید حساسیت چشایی خود را بازیابی کنید، باید برای ملاقات با پزشک به بیمارستان بروید. از این گذشته، با افزایش سن، عملکرد فیزیکی ما نیز بدتر می شود. این امکان وجود دارد که رژیم غذایی سنگین قبلی تأثیر جدی بر بدن ما داشته باشد و پزشکان باید برای کمک به بهبودی بدن ما مداخله کنند.

خطرات طولانی مدت غذای سنگین چیست؟

خوردن غذای سنگین به مدت طولانی حس خوبی به دهان می دهد، اما بدن شما همه جا معترض است.

غذاهای حاوی روغن و نمک زیاد برای بدن مضر هستند. اگرچه نمک و روغن از عناصر ضروری بدن انسان هستند، اما نمک نقش بسیار مهمی در خوشمزه بودن یا نبودن غذا دارد. با این حال، اگر روغن و نمک زیاد بخورید، واکنش نشان خواهید داد. اگر بیش از حد روغن و نمک بخورید، خوردن اسید چرب اشباع بیش از حد آسان است. گرمای زیاد نه تنها منجر به چاقی می شود، بلکه کلسترول خون را افزایش می دهد، احتمال انسداد رگ های خونی را افزایش می دهد و باعث ایجاد "سه بالا" می شود.

غذای پر نمک همچنین می تواند به معده آسیب برساند، مخاط معده را تحریک کند و باعث زخم معده و ورم معده شود. افزایش بار متابولیک کبد و کلیه. اگر یون های سدیم بیش از حد نتوانند متابولیزه شوند و از بدن خارج شوند، در کبد و کلیه تجمع می یابند و باعث بیماری های کبدی و کلیوی می شوند. علاوه بر این، غذای طولانی مدت پر نمک به مغز آسیب می رساند، زوال توانایی شناختی را تسریع می بخشد و باعث ایجاد یک سری واکنش های زنجیره ای مانند کاهش حافظه می شود.

مقدار متوسط ​​فلفل تند می تواند اشتهای شما را بهبود بخشد، اما اگر فلفل زیاد بخورید، به راحتی نتیجه معکوس خواهد داشت. هنگامی که غذای تند وارد روده و معده می شود، مخاط معده و سطح زخم را تحریک می کند، رگ های خونی دیواره معده را گسترش می دهد و سپس علائم معده درد و خونریزی معده را ایجاد می کند. افرادی که معده ضعیفی دارند روز بعد بعد از خوردن دیگ داغ دچار اسهال می شوند. این دقیقاً ناشی از ضعف معده و تحریک فلفل است.

اگر مقداری شیرینی در حد اعتدال بخورید، مغزتان دوپامین ترشح می‌کند که به شما احساس شادی می‌دهد. اما اگر بیش از حد شکر مصرف کنید، خطر ابتلا به چاقی، بیماری های قلبی و عروقی و مغزی را افزایش خواهید داد.

مطالعات نشان داده است که اگر روزانه بیش از 150 کالری قند مصرف کنید، خطر ابتلا به دیابت 1.1 درصد بیشتر می شود. قندها همچنین در ترشح طبیعی انسولین و کلسترول اختلال ایجاد می کنند که منجر به دیابت، کبد چرب و سایر بیماری ها می شود. قند زیاد باعث تسریع پیری پوست می شود.

مضرات شیرینی جات برای بدن انسان

به طور خلاصه، غذای با طعم سنگین نه تنها سلول های ادراک چشایی را تحریک می کند، بلکه اگر آن را برای مدت طولانی بخوریم، به سلامتی ما نیز آسیب می رساند.