اخیراً، مقاله تحقیقاتی منتشر شده در مجله اروپایی قلب و عروق پیشگیرانه توسط گو دانگ فنگ، یک تیم دانشگاهی از بیمارستان فووای، آکادمی علوم پزشکی چین، نشان داد که نوشیدن منظم چای می تواند خطر حوادث قلبی عروقی و عروقی مغز و مرگ های همه علل را کاهش دهد. به خصوص برای افرادی که مدتهاست به عادت نوشیدن چای پایبند بوده اند، مردانی که چای می نوشند و افرادی که چای سبز می نوشند، فواید آن برای سلامتی چشمگیرتر است.
تیم تحقیقاتی نتایج سلامت افراد را تا 17 سال پیگیری کرد و دریافت که در مقایسه با افرادی که چای نمینوشیدند، خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی و عروقی مغزی، مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی و مغزی و مرگ کل افرادی که به طور منظم نوشیدنی مینوشیدند، وجود داشت. چای به ترتیب حدود 20 درصد، 22 درصد و 15 درصد کاهش یافت. به عبارت دیگر، برای جمعیت 50 ساله، بروز بیماری های قلبی عروقی و مغزی در مصرف کنندگان چای با 1.41 سال تاخیر و 1.26 سال به طول عمر آنها افزایش یافت. این مطالعه همچنین از اطلاعات دو بررسی عادات نوشیدن چای که توسط 14081 نفر هر 8.2 سال انجام شد، استفاده کرد و نشان داد که در مقایسه با افرادی که هرگز چای ننوشیدهاند، افرادی که برای مدت طولانی اصرار داشتند چای بنوشند، به طور قابلتوجهی خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی و عروقی مغزی را کاهش دادند. مرگ ناشی از بیماری های قلبی عروقی و مغزی و مرگ به هر علتی به ترتیب با کاهش 39 درصدی، 56 درصدی و 29 درصدی.
در زیر انواع بیماری های قلبی عروقی و عروق مغزی، این مطالعه نشان داد که عادات نوشیدن چای اثر محافظتی بهتری بر سکته مغزی، بیماری عروق کرونر قلب و مرگ ناشی از سکته دارد. تجزیه و تحلیل بر اساس نوع نوشیدن چای نشان می دهد که خطر مرگ ناشی از بیماری های قلبی عروقی و مغزی و مرگ های همه علل در بین افرادی که عادت به نوشیدن چای سبز دارند به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و مشخص نشده است که نوشیدن منظم چای سیاه دارای اثر محافظتی قابل توجه علاوه بر این، این مطالعه همچنین نشان داد که اثر محافظتی نوشیدن چای در مردان قابل توجهتر است، که ممکن است به دلیل نسبت بالای مردان در نوشیدن چای باشد و میزان بروز بیماریهای قلبی عروقی به طور قابل توجهی بیشتر از زنان است. مشاهده اثرات نوشیدن چای برای سلامتی در مردان آسان تر است.
محققان بر این باورند که مکانیسم مفید نوشیدن چای ممکن است مربوط به پلی فنول های چای غنی از چای باشد. پلی فنول های چای مواد فعال زیستی اصلی در چای هستند که دارای اثرات ضد التهابی، آنتی اکسیدانی، بهبود فشار خون، بهبود چربی خون و سایر اثرات هستند. در بین انواع چای، چای سبز دارای بالاترین میزان پلی فنول چای است. در فرآیند تخمیر، پلی فنول های چای اکسید شده و فعالیت خود را از دست می دهند و منجر به کاهش محتوای پلی فنول چای در چای سیاه می شود. علاوه بر این، پلی فنول های چای به سرعت در بدن متابولیزه می شوند و نمی توانند برای مدت طولانی ذخیره شوند، بنابراین برای بهره مندی از آن باید عادت به نوشیدن چای را برای مدت طولانی حفظ کرد.
