تقریباً نیمی از بیماران توانبخشی جدید تاج یک سال بعد عواقبی دارند

این مطالعه نشان داد که تقریباً نیمی از بیماران توانبخشی جدید تاج یک سال پس از ترخیص هنوز با عواقب جدید تاج همراه بودند. عواقب جدید تاج (همچنین به عنوان طولانی مدت کووید شناخته می شود) به خستگی، فراموشی، درد فیزیکی، مشکلات خواب، ریزش مو، اختلالات بویایی و چشایی و سایر علائمی اشاره دارد که برای مدت طولانی ادامه می یابد، که شایع ترین علامت آن خستگی یا خستگی است. ضعف عضلانی.

تقریباً نیمی از بیماران توانبخشی جدید تاج یک سال بعد عواقبی دارند

منبع تصویر: کرم تصویر

به عبارت دیگر، برخی از بیمارانی که تاج های جدید دارند، پس از 1 سال غیرممکن است که به طور کامل بهبود یابند. زمان بیشتری طول می کشد تا آنها به وضعیت اولیه سلامت قبل از عفونت با تاج های جدید برسند.

در این مطالعه، محققان 2218 بیمار جدید توانبخشی تاج مرخصی از بیمارستان ووهان جینینتان را از 7 ژانویه تا 29 مه 2020 با حداکثر زمان پیگیری 1 سال پیگیری کردند.

در طول پیگیری 6 ماهه و 12 ماهه، بیماران توانبخشی پرسشنامه هایی در مورد علائم و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQOL)، معاینه فیزیکی، تست پیاده روی 6 دقیقه و سایر آزمون های شاخص دریافت کردند. در نهایت، 1276 بازمانده از کووید-19 دو ویزیت را انجام دادند. محققان همچنین شرکت کنندگانی را که به تاج جدید آلوده نشده بودند به عنوان گروه کنترل انتخاب کردند. با گروه کنترل مصاحبه شد و پرسشنامه ای برای ارزیابی علائم رایج و HRQOL تکمیل شد.

هنگامی که محقق داده ها را تجزیه و تحلیل کرد، شرکت کنندگان بر اساس شدت بستری در بیمارستان به سه گروه تقسیم شدند که درجه 3 بودند (مکمل اکسیژن مورد نیاز نیست). سطح 4 (اکسیژن تکمیلی مورد نیاز) و سطح 5-6 (انتوباسیون بینی با جریان بالا، تهویه مکانیکی غیرتهاجمی یا تهویه مکانیکی تهاجمی مورد نیاز).

نتایج اصلی این مطالعه علائم جدید تاج، امتیاز مقیاس رتبه بندی تنگی نفس بیمار (نمره MMRC)، نمره کیفیت زندگی و مسافت 6 دقیقه پیاده روی (6MWD) بود.

نتایج نشان داد که 68 درصد از بیماران 6 ماه پس از ترخیص حداقل یک عارضه داشتند (831/1227)، و 49 درصد یک یا چند عارضه 12 ماه پس از ترخیص داشتند. خستگی یا ضعف عضلانی شایع ترین علائم گزارش شده در دو ویزیت بود.

در کل گروه و هر سه زیر گروه، خستگی یا ضعف عضلانی، مشکلات خواب، ریزش مو، اختلالات بویایی و چشایی به طور قابل توجهی در طول زمان تسکین یافت. با این حال، نسبت بیماران مبتلا به تنگی نفس (تنگی نفس) که با نمره MMRC 1 یا بیشتر مشخص می شود در طول زمان افزایش یافت. در 6 ماهگی، نسبت بیماران مبتلا به تنگی نفس 26 درصد (313/1185) بود، در حالی که در 12 ماهگی، این نسبت به 30 درصد افزایش یافت (380/1271).

علاوه بر این، اضطراب و افسردگی نیز با گذشت زمان افزایش یافت. نسبت اضطراب و افسردگی در 6 ماهگی 23 درصد و در 12 ماهگی 26 درصد بود. بیشتر آنها اضطراب یا افسردگی خفیف بودند.

در مرحله بعد، محققان وضعیت سلامت بیماران توانبخشی را با توجه به شدت علائم تاج جدید تجزیه و تحلیل کردند.

پس از تعدیل چند متغیره، شرکت‌کنندگان با سطوح شدت 5-6 در 12 ماهگی نسبت به شرکت‌کنندگان با شدت 3 در معرض خطر بالاتری برای اختلال انتشار ریوی بودند. در 12 ماهگی، 23 درصد (13/56) از بیماران در گروه 3 شدت اختلال انتشار ریوی داشتند. در حالی که 54 درصد (38/70) در گروه شدت 5-6 قرار داشتند.

اختلال انتشار به فرآیند انتشار فیزیکی اطلاق می شود که در آن O2، CO2 و سایر گازها از طریق غشای آلوئولی تبادل می کنند. از نظر بالینی، هنگامی که ضایعات ریوی باعث اختلال در انتشار می شود، پیامدهای آن منجر به هیپوکسی می شود. اختلال انتشار ریوی را می توان به آسیب اپیتلیال ریه یا ناهنجاری های عروقی بینابینی یا ریوی نسبت داد.

این نشان می‌دهد که هرچه تاج جدید شدیدتر باشد، آسیب بیشتری به ریه وارد می‌شود و در نتیجه سلامت ریه در مراحل بعدی به آرامی بهبود می‌یابد.