به روز جهانی پارکینسون توجه کنید

11 آوریل امسال سی امین روز جهانی پارکینسون با موضوع «توانمندسازی فناوری، مراقبت هوشمند در سراسر فرآیند» است. هسته اصلی تکیه بر فناوری‌های پیشرفته مانند هوش مصنوعی، داده‌های بزرگ و مراقبت‌های پزشکی از راه دور برای دستیابی به مدیریت هوشمند کل فرآیند بیماری پارکینسون از غربالگری زودهنگام، تشخیص دقیق، درمان شخصی تا پیگیری‌های طولانی‌مدت است، به طوری که بیماران بتوانند از مراقبت کامل فرآیند با کمک فناوری در هر مرحله از تشخیص بیماری، بهبود کیفیت زندگی، درمان، بهبود کیفیت و درمان بیماران لذت ببرند.

بیماری پارکینسون (PD) یک بیماری تخریب کننده عصبی شایع در افراد میانسال- و افراد مسن است که اغلب بین سنین 50 تا 65 سال بروز می کند. این بیماری عمدتاً با حرکت آهسته، لرزش غیرارادی دست‌ها، سر یا دهان در حالت استراحت، سفتی عضلات، از دست دادن انعطاف‌پذیری و سفتی بدن و اختلالات تعادل وضعیتی مشخص می‌شود. علائم اغلب ابتدا در یک اندام ظاهر می شود و به تدریج به طرف مقابل یا کل بدن گسترش می یابد. در مراحل پایانی بیماری، بیماران در بستر هستند و نمی توانند از خود مراقبت کنند. علامت اصلی بیماری پارکینسون برادی‌کینزی است، مانند حرکات کند اندام‌های فوقانی در حین راه رفتن، بیدار شدن از خواب، برگرداندن و غیره. ناتوانی در انجام اعمال خوب مانند مسواک زدن. راه رفتن غیرطبیعی مانند برداشتن گام های کوچک در حین راه رفتن، عدم حرکت بازو به جلو و عقب در حین راه رفتن عادی و راه رفتن ناپایدار هنگام چرخش. علاوه بر این، بیماری پارکینسون علائم غیرحرکتی زیادی نیز دارد، از جمله کاهش حس بویایی، بدخلقی، اختلالات خواب و غیره که از جمله شایع ترین آنها اضطراب و افسردگی است. حدود 70 درصد از بیماران پارکینسون علائم اضطراب، احساس عصبی و بی قراری را تجربه می کنند. حدود 50٪ علائم افسردگی را دارند که به صورت کاهش علاقه، کاهش اشتها و افزایش خستگی ظاهر می شود.

پس از تومورها و بیماری های قلبی عروقی، PD سومین "قاتل" در میان افراد میانسال- و مسن است که به طور جدی بر توانایی کاری و کیفیت زندگی آنها تأثیر می گذارد. تا کنون علت بیماری پارکینسون اولیه هنوز به طور کامل شناخته نشده است و عوامل خطر اصلی پیری، عوامل ژنتیکی (حدود 15 درصد از بیماران سابقه خانوادگی دارند) و استرس اکسیداتیو مانند استرس روانی و تصلب شرایین هستند. در حال حاضر هیچ درمانی برای بیماری پارکینسون که یک بیماری مزمن پیشرونده است وجود ندارد. در صورت عدم درمان، دوره بقای بیمار به میزان قابل توجهی کوتاه می شود.